Hüseyin Amca'yi tebrik ediyorum.
Kitabi henüz almadim.
Hafizasi zayif bir toplum oldugumuz gercek.
Birakalim 50-60 yil öncesini ve daha eskisini dünü ve hatta sabah ne yedigimizi unutuyoruz.insan beyni bir taraftan hizli islemeye baslarken bir taraftan da tutma , saklama özelligini kaybediyor.
Gecmiste olaylar, hikayeler anlatilarak asirlarca yasabiliyordu.bugun bu özellikde kayboluyor.
Her insan bir tarihtir.
Yasadiklari, duyduklari, gördükleri vardir.
Bunlarin degerlendirmesi gerekiyor.
Bir örnek: Dikögün Cumasi'ni yada lakabiyla bityenigini herkes bilir.
Ve çogu kisi onun kahramanlik hiyalerini dinlemistir. cuma amca rahmeli oldu. ve yasadiklarida cuma amca ile kaybolup gitti.
Oysa Cuma amca bir tarihi dönemin taniklarinda birisiydi.
Bugun çok tartisilan Ermeni Soykirim meselesinin taniklarindan birisi.Neler yasandi, bir asker olarak cuma amca neler yapti, Ermeniler neler yapti vb.
Sagken bunlar anlattilip, kaleme alinabilirdi. Bence çok büyük kayiplardan ve yapilamayan islerden birisi.
Köyümüzdeki 50-60 yas uzeri insanlarin anlatacaklari gelecek için çok önemli.
bundan kaynakli, bu insanlarimiza tarihi tanik gözü ile bakilip anlatacaklari, anilari kayit altina alinmali.
Hüseyin Amca'ya tekrardan tesekkur ediyorum.